Opis:

W tym numerze m.in.:

Jan Barcz
Włączenie postanowień Konwencji z Prüm do prawa UE

Konwencja z Prüm (dalej jako konwencja) podpisania 27.05.2005 r. przez siedem państw członkowskich Unii Europejskiej (Austrię, Belgię, Francję, Hiszpanię, Luksemburg, Niderlandy i Niemcy) (1) ma na celu " ... tworzenie możliwie wysokiego standardu współpracy, zwłaszcza dzięki lepszej wymianie informacji, szczególnie w dziedzinie walki z terroryzmem, przestępczością transgraniczną i nielegalną migracją ... ". (2) Konwencja z Prüm jest multilateralną umową międzynarodową, zawartą przez grupę państw członkowskich, niemniej jednak - mimo licznych odesłań do UE i jej prawa - formalnie "poza" Unią.(3) Co prawda, deklarowanym zamiarem zawarcia konwencji jest podniesienie efektywności w zwalczaniu wyżej wskazanych form przestępczości oraz nielegalnej migracji, w tym w ramach UE, niemniej jednak podpisanie tej konwencji przez siedem państw członkowskich oraz zakres jej regulacji wzbudził głębokie kontrowersje.

---

(1) Konwencja w sprawie intensywniejszej współpracy transgranicznej, szczególnie w walce z terroryzmem, przestępczością transgraniczną i nielegalną migracją. Cytaty w jęz. polskim pochodzą z tekstu przedłożonego przez Sekretariat Rady UE. Rada UE. Bruksela, 6.12.2006 r. (18.01). Dokument nr 16382/06. Ogólnie na temat konwencji - por. A. Graś, Konwencja z Prüm - pozytywne i negatywne konsekwencje, "Biuletyn Analiz UKIE" 2006/16, s. 1; R. Rybicki, Konwencja z Prüm - Schengen III czy Prüm I?, Centrum Natolińskie. Wymiar Sprawiedliwości i Sprawy Wewnętrzne 2005.
(2) Akapit trzeci preambuły konwencji.
(3) Por. P. Rakowski, Traktat z Prüm jako umowa międzynarodowa poza ramami UE. Konsekwencje polityczno-prawne dla UE i dla państw członkowskich, Centrum Europejskie Natolin, 9.02.2007 r., maszynopis w posiadaniu autora

Marcin Czepelak
Wprowadzenie konwencji rzymskiej o prawie właściwym dla zobowiązań umownych z 19.06.1980 r. do polskiego porządku prawnego

1. Tekst tej konwencji zamieszczono na stronach internetowych Organizacji Państw Amerykańskich w wersji angielskiej - http://www.oas.org/dil/privateintlaw_ interamericanconference.htm i hiszpańskiej - http://www.oas. org/dil/esp/Oficina_de_derecho_interamericano_programas.htm

2. Wersja skonsolidowana: Dz. Urz. UE z 2006 r., C 321 E, s. 39.

3. Dz.U. nr 208, poz. 1533; ustawa ta weszła w życie 5.12.2006 r. Konwencja rzymska z 9.06. 980 r. ma fundamentalne znaczenie dla europejskiego prawa prywatnego międzynarodowego. Chociaż nie jest ona, formalnie biorąc, aktem prawa wspólnotowego, to jednak stanowi część acquis communautaire. Polska - tak jak i inne kraje, które stały się członkami Unii Europejskiej w 2004 r. - może się stać stroną konwencji rzymskiej na mocy konwencji akcesyjnej podpisanej 4.04.2005 r. w Luksemburgu. Do ratyfikowania tej ostatniej umowy międzynarodowej upoważniła Prezydenta RP ustawa z 22.09.2006 r. (DzU nr 208, poz. 533). W związku z tym pojawia się jednak kilka zagadnień, które mogą budzić wątpliwości. Na przykład: czy zgoda na ratyfikację konwencji luksemburskiej jest jednocześnie zgodą na ratyfikację konwencji rzymskiej? Niniejszy artykuł przedstawia zatem drogę, którą konwencja rzymska powinna wejść do polskiego porządku prawnego, wskazuje, jakie środki należy w tym celu przedsięwziąć i czego już zaniedbano.

Szczegóły towaru

 

Informacje biograficzne autorów