Rząd chce zaostrzyć przepisy ustawy z 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi - informuje Gazeta Prawna.
W przygotowanym przez Ministerstwo Zdrowia projekcie nowelizacji zaproponowano, aby emisja reklam np. w kinie czy telewizji była możliwa między godziną 23 a 6 rano. Obecnie reklama piwa w telewizji może być prezentowana już po godzinie 20.
Resort zdrowia jest przekonany, że reklama ma wpływ na zachowanie nieletnich. Ministerstwo zwraca uwagę, że po 2002 roku, kiedy to zwiększono liczbę godzin, w jakich dopuszczalna jest promocja piwa, liczba reklam wzrosła z ponad 10 tys. do około 30 tys. Ministerstwo przywołuje badania Światowej Organizacji Zdrowia z 2001 roku, które wskazują na istnienie jednoznacznego związku między wydłużeniem czasu emisji reklam a wzrostem konsumpcji alkoholu przez młodzież.

Jak przekonuje w skardze konstytucyjnej Helsińska Fundacja Praw Człowieka serwisy w sieci nie powinny być traktowane jak dzienniki czy czasopisma i podlegać rejestracji.
Autor skargi adwokat Piotr Fedusio zwraca w niej uwagę na wiele wątpliwości dotyczących definicji prasy, dziennika i czasopisma. Nie wiadomo np., jakie treści powinny być uznawane za niejednorodne, jak traktować periodyczność w kontekście aktualizacji stron WWW. - Skoro przepisy są tak niejasne, to za brak
rejestracji nie powinna grozić odpowiedzialność karna - twierdzi Maciej Bernatt, koordynator Programu Spraw Precedensowych w HFPC.

Jak wynika z wyroku Sądu Najwyższego organizacje zbiorowego zarządzania prawami autorskimi mogą żądać tzw. opłat reprograficznych, a to, jak się one dzielą z twórcami (i czy w ogóle), ma wtórne znaczenie.
Przepisy o pobieraniu opłat są uzasadnione, ich wprowadzenie było wyrazem światowych tendencji w prawie własności intelektualnej, by twórcom i wydawcom rekompensować to, co tracą przez kserowanie, reprodukowanie utworów (do użytku osobistego). Są to świadczenia cywilnoprawne, które organizacje zbiorowego zarządzania mają prawo pobierać i których mogą dochodzić przed sądem. To zaś, jak potem je dzielą, jest już sprawą organizacji i twórców - wyjaśnił sąd.

Polskie przepisy pozwalają pobierać muzykę i filmy z sieci, nawet jeśli rozpowszechniono je nielegalnie - pisze Rzeczpospolita. Organizacje producentów chcą zmiany tych uregulowań.
Ściągnięcie pliku z muzyką czy filmem to nic innego jak korzystanie z utworu już rozpowszechnionego. A na to pozwala ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Co więcej, art. 23 tej ustawy nie wspomina o tym, czy utwór jest rozpowszechniony legalnie czy też nie. Jeśli jest rozpowszechniony, to można z niego korzystać bez zgody twórcy.
Szkopuł w tym, że osoby korzystające z programów do wymiany plików często nie zdają sobie sprawy, iż nie tylko ściągają, ale jednocześnie rozpowszechniają utwory - zwraca uwagę gazeta.

Wypracowana latami renoma firmy może lec w gruzach z powodu bezzasadnych oskarżeń - pisze Rzeczpospolita i radzi jak bronić się przed zarzutami stawianymi w sieci przez internautów czy w artykułach prasowych przez dziennikarzy.
Przed fałszywymi oskarżeniami i pomówieniami chronią nasze przedsiębiorstwo prawa: cywilne, prasowe, karne i przepisy dotyczące Internetu. Prawo prasowe nakazuje dziennikarzom zachować szczególną staranność i rzetelność przy zbieraniu i wykorzystywaniu informacji. Muszą zwłaszcza sprawdzać zgodność uzyskanych informacji z prawdą lub podać ich źródło. Także publikowanie lub rozpowszechnianie informacji utrwalonych fonicznie lub wizualnie wymaga zgody osób, które udzielają informacji.

Firma może rozpowszechniać utwory stworzone przez swego pracownika, ale powinny być one podpisane nazwiskiem twórcy - zwraca uwagę Rzeczpospolita w artykule będącym odpowiedzią na pytanie czytelnika.
Zgodnie z ustawą o prawie autorskim i prawach pokrewnych, o ile umowa o pracę nie stanowi inaczej, prawa autorskie majątkowe do utworu stworzonego przez pracownika w ramach stosunku pracy przechodzą na pracodawcę. A zatem, jeżeli umowa o pracę czytelnika nie mówiła nic innego, przekazując wykonaną ilustrację pracodawcy, wyraził on zgodę na jej rozpowszechnianie.