[...]

3.5. Czyny nieuczciwej konkurencji oddziałujące bezpośrednio na rynek danego państwa

Oceniając wymienione wyżej rozwiązania kolizyjnoprawne, wskazać należy na konieczność wyodrębnienia dwóch kategorii czynów nieuczciwej konkurencji ze względu na metodę wskazania prawa właściwego. Rozwiązanie to zostało po raz pierwszy zaproponowane przez K. Trollera(48).
Z jednej strony wyodrębnił on czyny, które naruszają interes konkretnego podmiotu, a ich wpływ na istniejące na rynku relacje konkurencyjne jest znikomy. Z drugiej strony natomiast większość spośród czynów nieuczciwej konkurencji to takie, które nie tylko naruszają interes jednego przedsiębiorcy, lecz również wpływają na funkcjonowanie całego rynku. Czyny takie mogą również naruszać interes większej liczby podmiotów (np. wszystkich innych konkurentów) lub osób trzecich (np. konsumentów czy przedsiębiorców niekonkurujących bezpośrednio). Do pierwszej kategorii zaliczyć można takie czyny, jak ujawnianie tajemnicy przedsiębiorstwa lub nakłanianie do naruszenia obowiązków kontraktowych (np. pracownika lub kontrahenta). W drugiej kategorii znajdą się wszelkie pozostałe czyny polegające na wprowadzającym w błąd oznaczaniu lub wykorzystywaniu innych niedozwolonych metod promocji (np. sprzedaż poniżej kosztów, sprzedaż farmaceutyków).

Z punktu widzenia Internetu szczególnie interesująca jest ta druga kategoria czynów. Nie sposób jednak uniknąć takich sytuacji, w których zaliczenie czynu do pierwszej lub drugiej kategorii może sprawiać trudności. Wyobraźmy sobie dwóch przedsiębiorców z państwa A, którzy za pośrednictwem Internetu oferują towary lub usługi na rynku państwa B. Jeden z przedsiębiorców „włamuje się” do sieci drugiego przedsiębiorcy w celu uzyskania poufnych informacji dotyczących rynku państwa B (np. listy klientów z ich preferencjami). Z pewnością w pierwszej kolejności zostaje naruszony interes konkretnego podmiotu, jednak skutki czynu mogą być odczuwalne także na rynku państwa B (np. wzrost wielkości sprzedaży u jednego z przedsiębiorców). Wydaje się, że czyn taki należy zaliczyć raczej do pierwszej kategorii (49). [...]

--------
48) K. Troller, Das internationale Privatrecht des unlauteren Wettbewerbs in vergleichender Darstellung der Rechte Deutschlands, Englands, Frankreichs, Italiens, der Schweiz und der USA, Freiburg 1962, s. 127 i n. (podaję za: F.–J. Danthe, Le droit international privé..., s. 66).
49) Tak: F.–J. Danthe, Le droit international privé..., s. 126 i 127.