Jak przygotować profesjonalną prezentacjęBullet Proof Presentations
Umiejętność zrobienia prezentacji dla szefa, klientów, współpracowników czy przedstawicieli mediów odgrywa ogromną rolę w rozwoju kariery. Sztuki tej można się nauczyć, korzystając z rad zawartych w tej książce.
Autorzy: Michael Campbell, Seria: Przedsiębiorczość - praktyczne poradniki Wydawnictwo: Wolters Kluwer Polska - OFICYNA , 2007 Kod: OFE-0244:W01D01
Cena:
49.00
44.10 zł.
( Oszczędzasz: 4.9 zł. )
Umiejętność zrobienia prezentacji dla szefa, klientów, współpracowników czy przedstawicieli mediów odgrywa ogromną rolę w rozwoju kariery. Sztuki tej można się nauczyć, korzystając z rad zawartych w tej książce.
Opis: Umiejętność zrobienia prezentacji dla szefa, klientów, współpracowników czy przedstawicieli mediów odgrywa ogromną rolę w rozwoju kariery. Sztuki tej można się nauczyć, korzystając z rad zawartych w tej książce.
Słowa kluczowe: słuchacze przemówienie wystąpienie komunikacja werbalna i niewerbalna mowa ciała Szczegóły towaruISBN: 978-83-7526-034-2 , Oprawa: oprawa miękka , Format: 148x210 mm , s. 320 Rodzaj: poradnik , Medium: książki (WKP) Dział: BIZNES / kariera i praca Kod: OFE-0244:W01D01
Miejsce wydania: Kraków
Fragment publikacji:
Rozdział 6. Nawiązanie kontaktu z publicznością podczas wstępu do prezentacji
Pewien wspaniały pastor, którego poznałem jeszcze, kiedy był młodym człowiekiem, mawiał, że jego kazania składają się z trzech części: "Najpierw mówię, o czym będę mówił. Następnie przechodzę do sedna sprawy i wreszcie powtarzam to, o czym mówiłem". Czytając kolejne trzy rozdziały, dowiemy się, dlaczego konstrukcja ta jest skuteczna. Kiedy przygotowuję prezentację, aby zilustrować jakieś zagadnienie, staram się nawiązywać do osobistych doświadczeń jak największej liczby słuchaczy. Na przykład opowiadam historię, której bohaterką jest moja córka (a mam ich trzy), co stwarza nić porozumienia pomiędzy mną a tymi słuchaczami, którzy mają dzieci. Takie porozumienie stanowi emocjonalny element cementujący logikę wywodu. Słuchacze myślą wtedy; "Ten prezenter musi być dobry, ponieważ jest taki sam, jak ja. To, co mówi, ma sens!". Omawiane wcześniej zasady komunikacji: pierwszeństwa i odwoływania się do emocji wyjaśniają, dlaczego w każdej profesjonalnej prezentacji tak ważny jest wstęp. W tym rozdziale zajmiemy się elementami, z których powinien się składać wstęp. Przedstawię również przykłady ilustrujące poszczególne kwestie. Oto podstawowe elementy wstępu: Nawiązanie nici porozumienia ze słuchaczami jest bardzo ważne. To stwierdzenie może wydawać się przesadzone, ale zastanówmy się, dlaczego właściwie mieliby oni słuchać tego, co prezenter ma do p wiedzenia? Publiczność zawsze szuka potwierdzenia kompetencji prezentera. Podczas budowania płaszczyzny porozumienia chodzi o to, by prezenter przekonał słuchaczy, że ma odpowiednie kompetencje. Pomijając sytuacje, kiedy prezenter jest znanym ekspertem lub znajomym słuchaczy, musi istnieć jakiś inny powód, który jest uzasadnieniem, dlaczego warto go posłuchać. Jedną z metod jest przedstawienie prezentera przez osobę trzecią. Przygotujmy krótką notatkę z wykazem naszych kwalifikacji, aby osoba przedstawiająca wiedziała, o czym ma mówić. Opiszmy w niej dokładnie własne doświadczenia i umiejętności. Nawet jeśli prezentacja jest skierowana tylko do kolegów z firmy, warto na początku przedstawić swój zawodowy portret. Największym błędem, jaki możemy popełnić, jest rozpoczęcie wystąpienia od tłumaczenia się i usprawiedliwiania. Nic tak nie psuje prezentacji, jak przepraszanie, że w sali jest zbyt ciepło lub że światła nie są dobrze ustawione. Musimy pogodzić się z istniejącymi warunkami i zająć się prezentacją. Nie jest łatwo wymyślić historię, która na wstępie prezentacji zwróciłaby uwagę słuchaczy, zwłaszcza taką, z którą mogliby się oni identyfikować Przyjrzyjmy się następującemu przykładowi: "To prawdziwa historia o pewnym młodym snowboardziście, który zboczył z trasy narciarskie i zgubił się w górach. Ten młody człowiek miał trzy możliwości ujścia z życiem z tej opresji. Sposób, który wybrał, może również państwu pomóc przetrwać w branży". Kogo nie zainteresowałby taki wstęp? Pierwsze wyzwanie, jakie przed nami stoi, polega na zaciekawieniu słuchaczy. Każdy sposób jest dobry. Możemy rozpocząć od opowiedzenia interesującej historyjki (związanej z tematyką prezentacji), przedstawić wstrząsające statystyki lub zacytować jakąś znaną osobę. Kiedy rozpoczynamy prezentację, musimy pamiętać, że goście wciąż jeszcze myślą o tym, co robili przed chwilą. Może właśnie skończyli rozmawiać z kimś przez telefon, wyszli ze spotkania lub zakończyli interesującą rozmowę. Niewidoczny magnetofon w ich głowie wciąż na nowo odtwarza to, co usłyszeli. Nasze zadanie polega na tym, aby wyłączyć "magnetofon" i sprawić, aby słuchacz skupił się tylko na tym, co mówimy. Profesjonalni prelegenci korzystają z wspomnianych przed chwilą technik i dlatego udaje im się zwrócić na siebie uwagę słuchaczy. Kiedy zapytano senatora Johna Glenna, pierwszego amerykańskiego astronautę, który poleciał w kosmos, o czym myślał zaraz przez startem, odpowiedział: "Rozejrzałem się wokół i nagle zdałem sobie sprawę, że wszystko to zostało zbudowane przez firmę, która złożyła najtańszą ofertę". Trudności związane z przyciągnięciem uwagi słuchaczy "Świat jest dla nas zbyt wielki. Zbyt wiele się dzieje, zbyt wiele przestępstw, przemocy i atrakcji. Niezależnie od tego, jak bardzo będziemy się starać, i tak w tym wyścigu pozostaniemy w tyle. To ciągłe wytężanie sił, aby dotrzymać kroku innym... A i tak w końcu tracimy grunt poć nogami. Nauka oszałamia nas wciąż nowymi odkryciami. Świat polityk tak szybko się zmienia, że nie możemy złapać tchu, starając się nadążyć za tym, kto jeszcze rządzi, a kto już nie. Zewsząd wywierana jest na nas presja. Natura ludzka jest już na skraju wyczerpania!" Komentarz ten obrazuje sposób myślenia wielu ludzi w dzisiejszych czasach. A jednak pojawił się on 16 czerwca 1833 roku w magazynie "Atlantic Journal". Czy ten cytat nie stanowiłby ciekawego rozpoczęcia prezentacji na temat tempa zmian w otaczającym świecie oraz tego, jak sobie dać z nimi radę? Tymczasem prezenterzy często zaczynają swój wywód od stwierdzeń takich, jak: Czy którekolwiek w tych stwierdzeń rozbudzi wśród publiczność nadzieję na usłyszenie czegoś ciekawego? Zapewne nie. Pomyślelibyśmy raczej: "O nie, kolejna tortura!" . Istnieje osiem najskuteczniejszych sposobów zwrócenia uwag słuchaczy: 1. Wzbudzające ciekawość pytanie lub stwierdzenie retoryczne (czyli takie, na które nie oczekujemy odpowiedzi): "Co by państwo zrobili gdyby udało się państwu zarobić na giełdzie milion dolarów?" lub "Każdy z państwa może w ciągu najbliższych 10 lat zarobić milion dolarów". 2. Cytowanie wypowiedzi znanej osoby: "J.P. Morgan powiedział, że typ człowieka można poznać po jego inwestycjach". 3. Zaskakujące lub po prostu interesujące statystyki, dopasowane do zainteresowań publiczności: "W ciągu 45 minut, jakie upłynęły od rozpoczęcia tego spotkania, Amerykanie zainwestowali 10 milionów dolarów w fundusze inwestycyjne". 4. Historia lub anegdota wzięta z życia, ilustrująca omawiany temat i mogąca zainteresować słuchaczy: "Słyszeli zapewne państwo o funduszach małych i średnich spółek oferowanych przez naszą firmę -przynajmniej mam nadzieję, że państwo o nich słyszeli, zważywszy na to, jak ogromne pieniądze wydaliśmy na ich reklamę. Państwo pozwolą, że opowiem, jakie były początki tego projektu". 5. Nawiązanie do aktualnych wydarzeń, powiązane z tematyką prezentacji: "Zapewne słyszeli państwo dzisiejszą informację z Waszyngtonu na temat funduszy inwestycyjnych, które można ulokować na indywidualnym koncie emerytalnym i później wycofać bez żadnych konsekwencji." 6. Zaskakująca informacja biograficzna: "Poproszono mnie, abym spotkał się dzisiaj z państwem jako prezes Consumers Friend Investment. Jest to dla mnie zaszczyt. Ale nie wiem, czy Państwo wiedzą, że zajmowałem się kiedyś również handlem nieruchomościami, a potem byłem kasjerem w banku!" (Uważajmy, aby wstęp nie brzmiał zbyt egocentrycznie). 7. Wyzwanie skierowane do słuchaczy: "Panie i panowie, tylko siebie samych możemy winić za obecny fatalny stan branży funduszy inwestycyjnych! Mam jednak nadzieję, że wszyscy opuścimy to spotkanie, mając jasny plan działania, który wprowadzi nas z powrotem na drogę dobrobytu". (Uwaga: Cel musi być osiągalny. W przeciwnym razie słuchacze mogą się zorientować, że cel jest niemożliwy do osiągnięcia, i przestać słuchać prezentacji lub obwiniać prezentera za niepowodzenia, jeśli nie uda im się sprostać wyzwaniu). 8. Odwołanie się do wspólnych doświadczeń, wartości, wraz z apelem o uważne wysłuchanie prezentacji: "Proszę państwa, musimy zrobić wszystko, aby branża funduszy inwestycyjnych przetrzymała obecne trudne czasy. Rosnąca liczba funduszy stawia to przetrwanie pod znakiem zapytania. Musimy zatem skupić się na jakości, a nie na ilości. Proszę o wysłuchanie prezentacji, ponieważ zależy mi na przedstawieniu pełnego obrazu rzeczywistości, z jaką mamy do czynienia. Wtedy będziemy mogli podjąć decyzje i rozpocząć konkretne działania". Ta taktyka jest szczególnie korzystna, kiedy publiczność jest wrogo nastawiona i ceni sobie szczerość. Korzystając z niej, nie opowiadamy zabawnych historyjek, nie przedstawiamy przykładów ani ciekawostek mających zwrócić uwagę słuchaczy, ponieważ mogłoby to wyglądać na manipulację. Najlepiej będzie, jeśli fragmenty mające przyciągnąć uwagę słuchaczy wstawimy po zakończeniu pisania tekstu prezentacji. Dlaczego? Ponieważ podczas ich wymyślania możemy utknąć w miejscu. Poza tym najlepsze pomysły przychodzą do głowy po zapisaniu podstawowej treści prezentacji. Osoby, z którymi pracowałem, często próbowały zamieszczać wstawki tego typu w trakcie pisania. Chciały, aby prezentacja już w zalążku miała olśniewający początek. Jednak okazywało się, że nie jest to takie proste i że świetne pomysły nie rodzą się od razu. W rezultacie osoby te marnowały zbyt wiele czasu na zastanawianie się nad ciekawym rozpoczęciem prezentacji, a potem brakowało im energii na tworzenie zasadniczej części wystąpienia. Zaciekawienie słuchacza to ważna kwestia, ale zajmijmy się wymyślaniem historyjek i przykładów, kiedy cała prezentacja jest już gotowa. Powtórzenia i podsumowania Uwagę publiczności mogą zwrócić również figury retoryczne, z jakich zwykle korzysta się w przemówieniach. Na przykład powtarzanie słowa, zwrotu lub dźwięku sprawia, że prezentacja staje się bardziej przekonująca. Oto przykłady powtórzeń: 
 Dodaj własną opinię
nick: Andrzej Budzyk
Im więcej „mam za sobą” prezentacji, wykładów i szkoleń z tym większą przyjemnością z zainteresowaniem czytam publikacje innych osób, które chcą się dzielić wiedzą ze swoich doświadczeń: *z słuchaczami, *organizatorami oraz *”bojów” z przekazywaną treścią i sprzętem. Poradnik Michaela Campbella „Jak przygotować profesjonalną prezentację?” to logiczna „wędrówka” od planowania prezentacji przez przygotowanie do uwag o jej przebiegu. Poza tym autor omawia pomoce wizualne, a po zakończeniu spraw „technicznych” wskazuje możliwe trudne sytuacje. Szczególną uwagę zwraca na prezentacje zespołowe, na wideo oraz w studiu telewizyjnym. Wśród omawianej tematyki moją szczególną uwagę zwrócił rozdział 13: „Prezentacje czytane”. Zwykło się uważać, że czytanie „nie zachwyca” słuchaczy. W większości książek opisujących wystąpienia „czytanie to błąd”. Jeżeli trzeba „coś” czytać zachęca się prowadzącego by korzystał z lektora lub aktora. Czasem jeżeli to uzasadnione czytającym bywa autor. Campbell uważa, że „[…] Sztuki czytania nie można nauczyć się z książek. Z tego powodu dotychczas nie powstała książka, która byłaby w stanie wyjaśnić, jak należy to robić. Przy okazji jako profesjonalista nie zapomina o poleceniu swoich usług: „[…] nauczenie się czytania tekstu prezentacji w taki sposób, by brzmiała spontaniczne, wymaga wielu ćwiczeń. Zazwyczaj podczas szkoleń w firmach poświęcam temu zagadnieniu tylko dwie lub trzy sesje. W przypadku polityków tych sesji powinno być co najmniej pięć lub sześć. Ich praca wymaga ciągłego czytania tekstów, a przy tym nigdy nie powinni wyglądać, jakby czytali je z kartki. Pamiętaj o sobie to cenna rada, o której zdarza się prelegentom zapominać. Irytująca bywa również „profesjonalna przesada” nachalne podkreślanie własnych dokonań. Książka „Jak przygotować profesjonalną prezentację?” zachowuje, w tym względzie, umiar. Jest przyjazna czytelnikowi i jest kopalnią informacji ze wszystkich współczesnych dziedzin komunikacji. 2008-03-28 19:03:52
nick: Benek
...Dość fajne, choć przy napisaniu prezentacji maturalnej bardziej mi pomógł poradnik na stronie Dobrego ebooka. Bardziej specjalistyczny. Ale ten też fajny. 2007-04-17 09:54:55
nick: Kasia
Bardzo się cieszę, że trafiłam na ten artykuł ponieważ pomógł mi w napisaniu pracy maturalnej z polskiego na temat werbalnych elementów perswazji u polityków. Dziękuję i pozdrawiam. Dodaj własną opinię
Autorzy:
Marta Soniewicka (red.),
Jerzy Stelmach (red.),
44.10 zł
Autorzy:
Dariusz Wędzki,
99.00 zł
Autorzy:
Anna Fornalczyk,
62.10 zł
Autorzy:
Judith Leary-Joyce,
57.60 zł
Autorzy:
Tomasz Bieniek,
85.00 zł
Autorzy:
Marta Nowak,
53.10 zł
Autorzy:
Anthony W. Ulwick,
53.10 zł
44.10 zł
Autorzy:
Leslie Rae,
62.10 zł
Autorzy:
Tadeusz Bednarski,
48.60 zł
|
Koszyk
jest
pusty
Wyszukiwanie
zaawansowane
Znaleziono 1 produktów:
Dodaję do koszyka
więcej
Spis treści
